เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูน่ารัก
โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ เค้าเปล่าดองนะะะะะ
แค่ไม่มีเวลา //โดนตบ
มาอัพวันสุดท้าย หวังว่าจะทันนะ;A;*ซิกๆ*
เนื่องจากไม่สามารถวาดเป็นคอมมิคเพราะเวลาไม่มีจึงของลงเป็นฟิคค่ะ
21 Dec 2011 21:53
.
.
.
.
ขาเรียวภายใต้กางเกงเนื้อดีสีขาวสะอาดตาก้าวเดินลงจากบันไดวน รอยยิ้มน่ารัก
ถูกส่งไปทักทายร่างสูงใหญ่ของใครอีกคนที่กำลังง่วนอยู่ในครัว ข้อมือเล็ก
ขยับยื่นไปกอดเอวร่างสูงจากข้างหลัง เกิดเสียงดังกริ้งจากกำไลข้อมือที่
กระทบกัน ใบหน้าเรียวภายใต้ผมหยักศกสีเงินน่ารักชะเง้อมองสิ่งที่ร่างสูง
กำลังทำ
" ทำอะไรอยู่น่ะครับไร? " เสียงนุ่มเอื้อนเอ่ย พลางมองขนมหน้าตาน่ารัก
ที่เรียงรายอยู่เบื้องหน้าด้วยตาเป็นประกาย
" ทำขนมให้อัลไงครับ " ร่างสูงยิ้มรับ พร้อมฉวยโอกาสโฉบเอาแก้มนิ่ม
ให้แดงเรื่อด้วยความเขินอาย ก่อนที่บรรยากาศคู่รักจะถูกขัดด้วยเสียงอะไร
บางอย่างดังปุ๊ที่หน้าประตูบ้าน ตากลมหันไปมองก่อนจะเลี่ยงตัวเองออกมา
จากอ้อมแขนกว้าง มือบางผลักประตูไม้ออกก่อนจะชะเง้อมองหาต้นเสียง
" กิ๊ว "
" เอ๊ะ? "
ตากลมเหลือบมองลงต่ำตามเสียงอะไรบางอย่าง ก่อนจะเบิกตากว้าง
น่ารักกกกกกกกกกกกก
เอ้ย! ไม่ใช่สิ
โซลาห์ย่อตัวลงมองกล่องของขวัญน่าตาน่ารัก(?)ที่กำลังกระโดดไปมา
พลางร้องเพลงด้วยท่าทางอารมณ์ดี
" อ๋า เควสมาแล้วสินะ " ยิ้มนิดก่อนจะมองหากระดาษที่คาดว่าจะเป็นคู่มือ(?)
(รูปใหญ่จิ้มที่รูปเลยจ่ะ)
" ............................................................ " //กริบ
ตากลมกวาดมองอ่านอีกรอบเพื่อความมั่นใจว่าตัวเองไม่ได้อ่านผิด
" แย่ล่ะสิ....." มือบางนวดขมับที่เริ่มจะปวดจี้ดขึ้นมาเล็กๆ พลางเท้าคางมอง
กล่องเจ้าปัญหาที่ยังคงกระโดดไปมาอย่างครุ่นคิด
"กล่องนั่นมันอะไรน่ะอัน?" แรงดึงเข้าสู่อกกว้างจากทางด้านหลังพร้อมเสียง
กระซิบข้างหูเรียวแหลม ทำให้โซลาห์สะดุ้งตกใจเล็กน้อย ร่างบางหันไปมอง
ไรอิสลับกับเจ้ากล่องของขวัญไปมาอย่างชั่งใจ
" ไรอิ เรามีเรื่องขอร้อง..... "
.
.
.
.
เสียงเดินสวบสาบดังขึ้นตามทางที่คนทั้งคู่เดินผ่าน
อัน โซลาห์ ภูติดวงดาวชั้นสูงก้มลงแกะเศษกิ่งไม้ที่เกี่ยวตามขากางเกงออก
ตากลมหันมองกล่องของขวัญหน้าแอ้บแบ้ว(?)ที่เกาะหลังเขาอยู่ราวกับ
ลูกลิงเกาะแม่(?) พลางส่งเสียงงุ้งงิ้งให้รำคาญหูอีกคนที่เดินหน้าบูดอยู่ข้างๆเขา
โซลาห์เหลือบมองไรอิ ภูติสายรุ้งคนรักของตนที่ทำหน้าเซ็งโลก
" ขอโทษนะที่รบกวนให้ไรมาเป็นเพื่อน " กล่าวเสียงจ๋อย
" ไม่รบกวนอะไรเลย ผมยินดีนะ " ยิ้มให้คนน่ารักที่เดินเคียงข้าง
ก่อนจะยิ้มกว้างขึ้นไปอีกเมื่อมองร่างเล็กตรงหน้าเต็มๆตา ร่างบางในชุดเมด
น่ารักพร้อมหูแพนด้าบนหัวเรียกรอยยิ้มกว้างจากร่างสูงอย่างมาก
โซลาห์มองสายตาอีกฝ่ายเขินๆ ด้วยความอาย
(รูปใหญ่สุดโมเอะจิ้มที่รูปเลยฮร่ะ)
" ตลกแย่สินะครับ.... "
" ไม่ตลกเลย น่ารักเกินไปเสียด้วยซ้ำ " ยิ้มกว้างพลางกอดหมับคนที่กำลัง
เขินจนหน้าแดงหูแดง
" แต่ว่า...." กล่าวไม่ทันจบร่างสูงก็ตะคลุบปิดปากบางก่อนพาหลบหลังต้นไม้
ร่างบางเหลือบมองร่างสูงที่ทำหน้าเคร่งเครียดจุ้ปากให้เงียบก่อนพยักเพยิดไป
ยังฝูงสิงสาราสัตว์ต่างๆด้านหน้า ทั้งคู่ค่อยๆย่องหลบไปตามหลังพุ่มไม้สูง
" เจ้าพวกนั้น เดินมาตั้งนานไม่เจอ ทำไมอยู่ๆก็โผล่กันออกมาเต็มเลยเนี่ย "
ร่างสูงบ่นเล็กๆระหว่างจูงมือบางเดินต่อไปเมื่อพ้นมาจากบริเวณนั้นแล้ว
" นั่นสินะครับ....เอ จากในเควสเห็นว่าต้องไปเจอซินด้า............"
พูดไม่ทันขาดคำ สิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายแพนด้าแต่ตัวใหญ่ยักษ์
แต่หน้าตาดันแบ้วผิดธรรมชาติ(?) ก็โผล่มา มันเดินอาดๆเข้ามาด้อมๆมองๆ
ร่างบางกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะตัดสินใจทำตามคำสั่งในเควสด้วยความ
อับอายที่สุดในชีวิต..................
.
.
.
.
.
.
.
ความรู้สึกปวดแปล๊บแล่นเข้ามาในจิตสำนึกในทันทีที่รู้สึกตัว มือบางยกขึ้น
จับศรีษะตัวเองที่เจ็บแปล็บๆ นัยน์ตาสีฟ้ากลมโตกระพริบปริบๆก่อนสะบัดหน้า
ด้วยความมึนงง
เอ.........ที่นี่ที่ไหนกัน....
หันมองรอบกายเมื่อได้ยินเสียงน้ำ พบว่าตัวเองนอนแช่น้ำอยู่ริมตลิ่ง
โซลาห์ลุกขึ้นมึนๆมองหาไรอิที่นอนอยู่ไม่ไกลกันนัก ขาเรียวก้าวเดินไป
พยุงร่างสูงขึ้นมานอนแผ่บนฝืนหญ้าริมฝั่ง
เอ......จำได้ว่าเราขึ้นเขาไปทำเควสกล่อง.....
แล้ว.....วิ่งหนีฝุงซินด้าจนพลัดตกหน้าผากัน.....
" อ่า.........ล้มเหลวสินะ....." เสียใจเล็กๆ แต่คิดว่ายังดีที่ตกลงมาแล้วมีแม่น้ำอยู่
คิดฟุ้งซ่านไปได้ซักพักก็สะดุ้งสุดตัว ร่างบางลูกพรวดขึ้นนั่งหลังตรง
อย่างนี้เขาก็โดนสาปน่ะสิ!!!!!!!!!!!
นั่งมืดมนกับตัวเองด้วยความเซ็งสุดขีด
" อัล?...." เสียงครางเบาๆจากด้านหลังเรียกร่างบางลุกไปช่วยพยุง
" ไหวมั้ยไรอิ เจ็บตรงไหนรึเปล่า?"
ถามด้วยความเป็นห่วง เขาพาไรอิมาซวยแท้ๆเลย....
" ........อือ......................."เงยหน้าขึ้นจะตอบแต่ชะงักค้างนิ่งไป
" อะไรครับ? ไรอิเจ็บตรงไหนเหรอ " ละลำ่ละลักถามพลางมองสำรวจอีกฝ่าย
" ...น......."
"...น? "
"น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกก " มือหนาดึงอีกฝ่ายเข้ามากอดฟัด(?)
พลางพร่ำบอกคนเดิมๆซ้ำไปซ้ำมาก่อนหัวเราะเสียงดัง
"อ...เอ๊ะ?" เมื่อเห็นอีกฝ่ายยังคงงุนงงจึงดึงมือพาไปริมน้ำให้ก้มลงมอง
" น่ารักใช่มั้ยล่ะ " ยิ้มกว้างกลั้นหัวเราะข้างอีกคนที่นิ่งช๊อคไปเป็นที่เรียบร้อย
ไม่นะ T^T......
จิ้มที่รูปได้เลยฮร่ะ~
########################
จบฮร่ะ55555555555555
แขกรับเชิญพิเศษของเอนทรี่นี้ได้แก่ ไรอิ เขยผู้น่ารักของเราXD
5555 เห็นมีแต่คนผ่านเควส เราขอให้ลูกชายพลาดดีกว่าจริงๆอยากแกล้งแค่นั้น//แย่ห์
ส่งแบบเลทสุดกู่*พรากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก*
Sweet Dreams 
